Zawezwanie do próby ugodowej jako przerwanie biegu przedawnienia

W dalszym ciągu nie ma uzasadnienia do rozstrzygnięcia, jednak w „komunikatach o sprawach” na oficjalnej stronie internetowej Sądu Najwyższego przedstawiono stanowisko, iż samo dokonanie określonej czynności (tu zawezwanie do próby ugodowej) z mocy prawa powoduje przerwanie biegu przedawnienia, o którym mowa w art. 123 § 1 pkt 1 k.c. Za jedyną wymaganą przesłankę, wskazano skuteczność złożenia co należy rozumieć jako takie złożenie wniosku, które nie spowoduje jego odrzucenia, zwrotu czy umorzenia postępowania pojednawczego. Co więcej zaznaczono, iż nawet w przypadku gdy przedmiotowy wniosek składany będzie wielokrotnie, nie istnieją żadne normatywne podstawy by badać jego celowość (a jedynie wskazaną wyżej skuteczność). Sąd nie posiada zatem legitymacji do weryfikacji intencji Powoda, a tym samym dokonywania oceny czy przedkładany wniosek jest rzeczywiście pewnym elementem strategii dochodzenia roszczenia czy ma na celu jedynie przerwanie biegu przedawnienia. Oczywiście nie znając uzasadnienia, trudno pokusić się o stworzenie glosy, niemniej tak szerokie postrzeganie instytucji zawezwania do próby ugodowej, może budzić niepokój i w efekcie prowadzić do nadużycia prawa.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *